Het Rommelgat van Greffekemp, jaore 60-70

Het woord pilopetje hebben we gekozen als woord van het 3e kwartaal 2021. Dit hoofddeksel onlosmakelijk verbonden met Jan Donkers, de hoofdrolspeler in het volgende dialectverhaal van Jan Tiemissen. 
Het Rommelgat in Greffekemp, jaore 60-70
’s Woensdags ’s middags as wi-j vri-j harre van school dan brach ik altied rommel weg van ons en van andere minse. Die rommel deej ik in een handkar en den kar wier dan weer achter de fiets geknup. Ik ging nie stik iedere waek op pad, moh wel heel duk en dao kreeg ik dan weer een kwatje veur.  Ik moes wel oppasse da’k nie meer rommel meh nao huus nom dan da’k weggebrach hah want dan wier moet köppig. Duk was ’t ok weer grei veur de handel zoas bromfietsraej en olde kettingen die ik weer gebruukte veur op de crosser of de racer die ik duftig hah opgevoerd en waomeh ik Greffekemp onveilig mie:k. Mao dao za’k nie:t aover uutwi-je dah doe’k weer in een ander verhaal.
Wao ik ’t eigeluk aover wil hemme is de baas van ’t rommelgat (hiet now aoverlaadstation). Jan D. uut Loil, meh zien pielopetje en zien kromme pie:p, den gestop wier meh toffee-tabak en waorvan um geregeld de seeter naeve de mondhoeke lie:p. Den kaerl mie:k altieh grepkes wao now een groot deel van de Diemse minse ’t nog aove het. A’j meh de kar aan kwam dan begon ’t al. Dan zei hi-j: “Gi-j velie:s wah”, automatisch vroeg ie dan: “Wah dan Jan” Dan zei hi-j: “Ow voetstappe” A’j dan de kar laeg hah, zei hi-j: “Gao’j merruge nog meh nao Loil?” Ik vroeg dan, wah doe:n Jan? Dan zei hi-j:”Wah bu’j toch ni-jsgierig”.
Gi-j was nog zo mao nie:t weg, want dan sting hi-j weer in de loch te kie:ke nao de hoge peppels, en zei dan: “Kiek dao baove ’n koekoek” Waorbi-j hi-j ’t geluud van de koekoek krek zo nao deej. En ik mao stare in de loch en zuuke en nog ‘ns zuuke, mao gin koekoek te zie:n. Jan lachte zich dan kapot want hi-j har’ow weer mooi te pakke. Ok een keer was ik same meh mien zus Gerda op ’t rommelgat, toen Gerda een old veuhspatbod van een fiets von en meteen weer weggooide. Dah ding vieng wind en kwam as een boemerang weer terug, krek bi-j Jan op d’n dekkel. Foi, foi, wi-j hemme ons de kroe:t uut ’t lief gelope. Mao gelukkig kon Jan op zien klump ons nooit inhale, anders hatte ons flink afjach gegeve.
Op een keer harre ze ingebraoke in zien hutje op ’t rommelgat. Wah was den kaerl kwaod. Jan op zien brommert, meh een extra helm bi-j zich nao ’t gemeentehuus. Op ’t gemeentehuus aangekomme, wol Jan bedeen de burgemeester spraeke en dah lukte. Jan deej zien vehaal en zei: “Kom mao meh achterop de brommert, ik heh een helm veur ow mehgenomme” Mao de burgemeester zag dah niet zo zitte en sprak toen de legendarische woorden: “Jan je bent baas over je eigen gat”. Toen Jan dah heurde vuulde hi-j zich zo trots als een pauw en hi-j von datte toch wel een heel belangrijke baan hah. Gesterk deur de woorde van burgemeester Vlaar reej Jan weer nao zien rommelgat.
Ik bun d’r nog jaore lang nao toe gewes meh mien handkarretje achter de fiets. Ook toen het rommelgat wier verplaats van de Kerckhoveweg nao de Manhorstweg. Jaore later hie:l ik mien ri-jbewies en sprak ik Jan nog ‘ns aan de bezinepomp en weer kwam Jan meh een vraog. Hi-j zei: “Gi-j heh ’t ri-jbewies dus gi-j mor ’t wette, aj now een lekke band krieg, wah doej dan as eerste? Ik doch mao hier trap ik nie:t in, dus zei ik as eerste: “ uutstappe”, dah was fout toen zei ik:”de krik pakke”. Ook dah was fout. Daornao zei ik: “de moere losdraeje”. En ook dah wier niet goedgekeurd deur Jan. Dan wet ik ’t ok nie:t meer zei ik. Toen kwam Jan met het verlossende antwoord ZAKKE.
Ok op de Diemse merk kende iedereen Jan. Hi-j sprak dan geregeld minse aan en zei dan heel kwaod kie:kend:”Gi-j hoef hier nie:t meer te komme” Haevig geschrokke stinge de minse dan te kie:ke as ’n aap op een bunder grond. En toen zei Jan:”Gi-j bun d’r al”
Heel völ Diemse minse kenne Jan as de man van het rommelgat en zien grepkes.
Inmiddels is Jan al aardig op laeftied mao hi-j mik nog altied grepkes; door geet hi-j gewoon meh deur. Ik von ’t toen altied een mooie tied, ik vedie:nde d’r een paar cente meh en de minse uut Die:m wiere de rotzooi mooi kwiet en “de baas van het rommelgat” za’k nooit vegaete.

Copyright @2018|Oudheidkundige Vereniging Didam| Anjerstraat 6,6942 VW Didam|Tel.nr 0316-224447|
Disclaimer

log in