't Winkelbuukske

As woord van 't eerste kwartaal van 2021 het de warkgroep Dialect en Folklore gekaoze veur ‘winkelbuukske’. Hierin schreef moe:der de boodschappe en de kindere ginge naor de winkel um te hale wah moe:der in 't winkelbuukske had opgeschreve. 

De waekelijkse boodschappe wiere ook in het winkelbuukske geschreve en deze wiere dan deur de winkelier bezörg. Vaak zatter dan 'n rölleke dröp, 'n rölleke rang of 'n koetjes reep bi-j veur de kindere. Teves wiere alle boodschappe veur die waek afgerekend en begon men weer meh 'n ni-j blaedje in 't winkelbuukske. ’t Volgende vehaal van Ans Otten geet aover 't winkelbuukske. 04 Winkelboekje1

06 3871fd4dd656e6457b605d0596db7dd405 koetjesreep individueel verpakt 120st 

 
 
‘n Terugblik nao mien kinderjaore, toen d’r nog kleine winkeltjes ware. 
 
Hoe ’t was um boodschappe te doe:n op ’n alledaagse zaoterdag! Allereers moesse wi-j veur de stoe:l op de kni-je ‘n schie:tgebedje bidde, want bi-j Gradus S, de mölder op de hoek (‘n geveurlek kruuspunt ) was ’t erg link um aove te  staeke. Onze olders harre zörg aover ons of wi-j wel goe:d aankwame. ‘n Enkele keer fietste wi-j via de grüsasweg, wah now Pittelderstraot hiet. 
Mien bruur en ik harre ’n fietske veur ons bei-je, zo’n klein gemakkelek ding, wao iedereen op kon fietse, gin stang d’r tusse. Wi-j smette de fiets veur bi-j Roosendaal de slager tegen de muur en binne bestelde wi-j ons vleis veur ’t weekend. Dah sting meestal wel op ‘n klein stukske papier geschreve in ’t mooie handschrif van mien moe:der. 
Mao oh wee as de Sprinkhane tege DVC den zondag daorop moesse voetballe, dan krege  wi-j d’r van langs, wi-j lie:te ons dah mao welgevalle. Want zondags zo tegen ’n uur of twee, as de supporters van Die:m dan deur onze straot kwame fietse, was ’t gejoel van onze kant nie:t van de loch. Wi-j lekke wel hooligans en as de Sprinkhane dan gewonne harre, ginge wi-j meh plezier den waek daorop nao de slager. 
Maor niet alleen wier d’r vleis gehaald, ook moesse wi-j nao de gruunteboer, bi-j Greetje Botteram. Dao was ’t zo kold in de winkel, Greetje zelf hah wel 5 sjaals um eur nek geslage. Da minske moes wel de hele dag deurbrenge op zo’n kolde estrikke vloer. Wetje wah ze ook hah, van die eige gebreide handschoe:n meh de toppe van de vingers afgeknip. Anders kon ze de eerpels nie:t goe:d oppakke. 
Dan nog effe nao Dies Limbeek, (vrouw van bakker N, mien moe:der nuumde alle vrouwe altied bi-j eurlie meisjesnaam), zondagse kuukskes hale, gesorteerd, 250 gram en zie:n da-j meh dit tuu:tje meh inhold wel heelhuuds thuus kwam. En bleve d’r nog ’n paar cente aove, dan mochte  wi-j zo heel af en toe ’n buske bloeme hale bi-j Roemaot in de kas. Dao raok ’t zo merakels lekker nao de fresia’s, dao ging ie meh plezier nao toe. Aan disse bloeme he’k goeie herinneringe,  want bi-j mien Groot Aannemme (Grote Communie) ha’k twee fresia’s in mien heur, dah was mien nogal nie:t sjiek. 
Thuus gekomme krege wi-j wah te aete, um daonao weer nao de volgende winkels te gaon. Bi-jnao in Baek op de grens van Ni-j Diek en Baek was ook zon heel klein winkeltje. Dao moes ik dan waspoeje hale um vevolges nao Old Diek te fietse um bi-j Nas wah vermecelli, maggieblökskes, zalt, koffie en thee te hale. En dah allemaol op dah kleine fietske meh un grote tas aan ’t stuur. Toen harre wi-j nog gin iPhone um de boodschappe digitaal te bestelle. 
Eiekaole en brood wiere aan huus bezörg, Jozef V. en Gert B. brachte dih altied as wi-j aan ’t middagmaol zate, ondertussen wier d’r ook nog contant betaald. En ha-j dan aete wah nie:t zo lekker was, veur mien was da bi-jveurbeeld MOE:S, dan ging de tied wat vlotter, want disse twee konde zo gemuudelijk en gezellig vetelle. Af en toe stinge wi-j meh onze ore te klappere. ’t Ware notabene ook nog bure van mekaar, ze ware mekaar te glad af. 
De kaoleboer kwam niet elke zaoterdag, want bi-j Gradus S. moesse wi-j ook wel ‘ns eiekaole en turfbrokke hale, dit wier ow zo tusse de stang van de fiets geleid en dan lie:p ie zo nao huus. 
In de winter ginge mien bruur en ik zondagsaoves petraolie hale bi-j Van Grol. Wi-j krege ‘n petraolietuitje meh en toen wi-j bi-j Van Grol aankwame was vrouw Van Grol meh de kleine poetjes aan ‘t bi-j voere. Ze krege melk uut ‘n kinderfleske. En zo heel af en toe kreeg ie ’n buukske meh daorin de vehale van Petraolientje. Die laze wi-j in bed, want gi-j moesse wel vroeg nao bed um de volgende dag weer uutgerös nao school te kunne. Onderweg nao huus verlore wi-j nog wel us wah petraolie, want d’r zah alleen mao een tödje in den tuit, in plaats van ‘n stop. Heel ow hande stonke nao dih vieze grei. 
Mao das nog nie alles wah boodschappe betref. D’r moesse ook sigarette komme, Golden Fiction in ‘n wit deuske. Suuker en botter etc. hie:le wi-j bi-j Brandts, onze bure. Hier ko’j ook in ’t café terech veur sterke drank. As t’r is un vejeurdag was, dan moes ie dah hale, al was ie now nog mao een blaag, dao wier ganie nao gekeke. Sterke drank kreeg ie zo mao meh. 
Eikes hale bi-j Toon B en Dien K. (’t boertje). Disse minse harre gin kindere dus as ik dan kwam en ik hah mien vuutjes netjes gevaeg, dan moch ik efkes ’t hofpad in um knolbaese en rooie sjansbaese te plukke. Dah was ech ’n traktatie veur mien. Ik hah ’t gehemelte helemaol row van ‘t risse van de baese. En zo tege half vijf vroeg mien vader (kleermaker) of ik nog efkes nao Baek kon fietse um ’n pak te bezörge. Hi-j hah de klante aoveral zitte, mao nao Bèèk moes ie mao aanbrenge, dah ko-j nog wel op de fiets. Dan wier ’t kostuum in ’n groot dik stuk papier gepak, aan bei-je kante ’n bitje opgerold, dao ko-j dan bei-je duume oplegge. Dih wier ow dan op ’t stuur geleid, op nao Baek. Dao sting mien dan ’n glaeske ranja te wachte met ’n kuukske, dah ha’k wel verdie:nd von die mevrouw. 
A’j ’t goe:d bekie:k hoefde gi-j toch ook nie:t nao een sportschool of zoiets, want gi-j hah bewaeging genoeg. En mien vader was bli-j, dah schaelde um alweer ’n rit, want hi-j moes nao werkestied nog efkes in de hof aan de gang. ’t Neudige moes geherk en bi-j gevaeg wodde veur de zondag. Mien vader hie:l van kasseboel. Dih was ’n zaoterdag van nege uur ‘s merges tot vijf uur in de middag. Mao deur de waeks wier d’r ok nog gevraog um tusse de middag effe nao Door B. te gaon um serge (voe:ring) te hale. Dan kwam Door met ’t aete nog in eur mond um mien te helpe. Dao mo-j now meh aankomme. Door B. verkoch ook nog ondergoed, hand- en theedoeke en wol en katoen um te breie. 
As gi-j dan goe:d ow bes hah gedaon de afgelope waek, dan moch ie wel nao de winkel van Jan E. um ’n schrifke en ’n potlood te kope. Dah was aan mien wel goe:d besteed. Of un pötje gluton (pleksel) meh un kweske, dao ko-j meh fröbele. Kleine winkeltjes zun d’r bi-jnao nie:t meer. 
As ‘t Centrumplan aover ’n paar jaor klaor kump, zal ’t mien beni-je of ’t d’r baeter op is geworre. Zoas ’t vroeger was, wudt ’t nooit meer.

Ans Otten

Copyright @2018|Oudheidkundige Vereniging Didam| Anjerstraat 6,6942 VW Didam|Tel.nr 0316-224447|
Disclaimer

log in